Λαζορουσόπουλος ή... Ρουσολαζόπουλος;

Για εμένα το ίδιο κάνει....

Το έχω γράψει και παλαιότερα. Ο Λαζόπουλος παίζει βρώμικο παιχνίδι.

Λένε ότι πιάνει 70%.

Όμως δεν μας λένε πόσοι από αυτούς τον βλέπουν:
α) για να γελάνε με την... "σάτιρά" του, άσχετα αν την καταλαβαίνουν ή όχι;
β) επειδή συμφωνούν πολιτικά μαζί του; (Τι είναι τελικά; Αριστερός, Δεξιός, ΚΕΝΤΡΩΟΣ;)
γ) για να τον βρίζουν γιατί έχει ξεπεράσει όλα τα όρια του επιτρεπτού; (Ποιος νομίζει ότι είναι ο Θεός των Media; Ο παντογνώστης; Ο κριτής των πάντων;)
α = ;
β = ;
γ = ;
Πόσο λέτε; Εγώ είμαι στο "γάμα" από εποχής "Δέκα Μικρών Μήτσων"...

Λάκη, πριν καβαλήσεις το καλάμι, κάποιοι άλλοι φρόντισαν να σε "καβαλήσουν"* μου φαίνεται. Γιατί, δεν εξηγείται αλλιώς να σατηρίζεις μόνο τον Γ. Παπανδρέου (τόσο χυδαία) και την Παπαρήγα (light, γιατί το παίζεις αριστερός) και να μην πιάνεις στο στόμα σου τον Καραμανλή ή τον Τσίπρα. Κάποια γκάφα θα έχουν κάνει και αυτοί ρε παιδί μου... Δεν μπορεί!

Α! Λάκη, δεν είναι τυχαίο που κυκλοφορεί το παρακάτω email:

"ΠΡΟΣ κ. Λάκη Λαζόπουλο:

Από την εποχή του Αριστοφάνη η σάτιρα κατευθυνόταν σε αυτόν που ασκούσε την εξουσία.

Πρώτη φορά βλέπουμε σάτιρα που κατευθύνεται όχι σε αυτόν που ασκεί την εξουσία, αλλά σε αυτόν που αντιπολιτεύεται την εξουσία.

Η ασυλία Καραμανλή είναι προκλητική και ενδεικτική της "αποστολής" Λαζόπουλου. Η εμπάθεια προς τον Παπανδρέου έχει αρχίσει να αποκτά στοιχεία βεντέτας, γεγονός που δεν αρμόζει σε ένα άνθρωπο της τέχνης. Τυχαία έχει ο κ. Λαζόπουλος ως φανατικότερο υποστηρικτή τον Μακεδονομάχο-Ζορό, Π. Ψωμιάδη;

Ακολουθεί απόσπασμα από σημερινό άρθρο της κ. Διαμαντάκου, το οποίο αποτυπώνει την προσπάθεια καθοδήγησης του κοινού από τον "πολύ" κ. Λαζόπουλο με αφορμή την επιστολή Θεοδωράκη.

Την ίδια ακριβώς σύγχυση προκάλεσε και ο Χριστόδουλος. Την ανάγκη του κόσμου να πιστέψει σε κάτι ισχυρότερο από τους θεσμούς που κλυδωνίζονται τη μετέτρεψε σε ιδεολογία. Μεταποίησε τη θρησκευτική πίστη σε πολιτική αποδοχή.

Το ίδιο συνέβη με το «Αλ Τσαντίρι». Μεταποιήθηκε η ανάγκη του κοινού για ψυχαγωγία και εκτόνωση σε πολιτική στάση. Επικίνδυνο το ακροβατικό. Είδαμε on camera την πολιτική καθοδήγηση της ανάγκης του κόσμου να ψυχαγωγηθεί. Τον καλλιτέχνη να εγείρει εαυτόν πάνω από αυτονόητους κανόνες μετατρέποντας την τηλεοπτική περσόνα του, στην οποία οφείλεται η υψηλή τηλεθέαση, σε σύμβολο υποτιθέμενης πολιτικής συναίνεσης του κοινού (όπως έκανε και ο Χριστόδουλος με την έκφραση πίστης του ποιμνίου).

Είναι κρίμα και για τη σάτιρα και για τον Λάκη Λαζόπουλο να ταυτίζεται με μεθόδους καθοδήγησης του συναισθήματος του κοινού (και δη του τηλεοπτικού, που τελεί εξ ορισμού σε κατάσταση γοητείας), οι οποίες αποτελούν τον πυρήνα του φασισμού. Υποτίθεται ότι η σάτιρά του ακριβώς αυτό έχει στόχο, να καταδείξει τον παραλογισμό που παράγει η άσκηση γοητείας του τηλεοπτικού μέσου. Έγινε μέρος του παραλόγου.

Αυτοκαταργήθηκε".

* Το "καβαλήσουν" δεν είναι σεξουαλικό υπονοούμενο (μην φάμε και καμιά αγωγή για συκοφαντική δυσφήμηση. Είμαστε και επώνυμο blog... και φτωχό.. καήκαμε!) Αναφέρεται όμως στην εξάρτηση από συμφέροντα. Ως γνωστόν, τα συμφέροντα "καβαλούν" κάποιους για να κάνουν την δουλειά τους... (Για αυτό, ας φάω αγωγή! άλλωστε δεν έχω τίποτα αξίας).

Λαζορουσόπουλος ή... Ρουσολαζόπουλος;